Illumination!
Dzieci.
Wszyscy je kochają, no nie?
Ty pewnie też.
Hej!
Muszę wyznać...
że ja nie.
A to ja. Max.
Jestem tym małym psem
i cieszę się, że nie zaatakowała mnie horda dzieciaków.
-Zaczekaj! -Masakra, co?
Musi być fajnie mieć dzieci.
Nie. Nic w tym fajnego.
Gdy twoi ludzie przynoszą do domu dziecko,
twoje życie się zmienia.
Widziałem to milion razy.
To zmienia psa.
Myślałem, że nie muszę się o to martwić, ale pewnego dnia
-moja właścicielka Katie... -Hej.
...poznała Chucka.
Jesteś cały?
Tak.
-Niedługo później wzięli ślub. -Cześć!
No i super, bo Chuck to równy gość.
Ale stało się coś jeszcze.
Katie i Chuck doczekali się dziecka.
Ma na imię Liam.
Na początku ciągle spał.
Śnił sobie o tym, o czym zwykle śnią niemowlaki.
Mój słodziaczek.
-Miał swoje miejsce, a ja swoje. -Malutki dziubasku.
Wydawało się, że wszystko będzie dobrze.
Co?
Póki nie zaczął mówić.
A potem raczkować.
Tak jakby.
Mój własny dom przestał być bezpieczny.
Zawładnął nim mały potwór.
Starałem się trzymać bezpieczny dystans.
Ale pewnego dnia
Liam zrobił coś, czego nigdy się nie spodziewałem.
Max!
Kocham cię.
Od tamtego momentu
wszystko się zmieniło.
Ja i Duke staliśmy się dla niego wzorami.
Cóż mogę rzec? Dzieciak nas ubóstwia.
Próbujemy dawać dobry przykład.
Pomagamy mu, jak tylko możemy.
Mały to równy chłop.
Bańki!
Dobrze się razem bawimy.
Bańki!
Ale żeby nie było, ja nadal nie lubię dzieci.
Lubię to dziecko. Moje.
Jest idealny.
Nie pozwolę, żeby stało mu się coś złego.
Ale pilnowanie Liama to praca na pełen etat.
Nie.
No dobra.
Cześć.
Wszystko spoko.
Nie chcemy żadnych problemów.
Liam?
Wszystko w porządku?
Świat zawsze był taki niebezpieczny?
Kochany piesek.
SEKRETNE ŻYCIE ZWIERZAKÓW DOMOWYCH 2
Nie!
Nie.
Cześć, Tuptuś!
Kto jest najukochańszym króliczkiem na świecie?
A masz, złoczyńco!
Spadaj na Słońce!
Tak!
Uszy do góry.
Otwieram zebranie Superbohaterskich Futrzaków!
Dowódco Konik, proszę odczytać raport z ostatniego zebrania.
Dziękuję.
Pamiętajcie, zło czai się wszędzie.
-Musimy być na nie gotowi! -Molly, pora już iść.
Spóźnię się do szkoły!
Kapitanie Tuptuś, dowodzisz pod moją nieobecność.
Po pierwsze
witam Białą Błyskawicę po powrocie z pralki,
gdzie przebywał z czerwonym kocem,
więc od dziś będzie znany jako
Różowa Błyskawica.
Lecę na patrol.
Witaj, Nowy Jorku!
Tuptuś.
Tuptuś, co ty odstawiasz?
A jak myślisz? Węszę zbrodnię, Mały Psie.
Jak prawdziwy superbohater.
Coś ci powiem.
Jeśli ktoś będzie szukał zadymy,
to pozna moich partnerów.
Pozna, czym jest prawo i sprawiedliwość.
Ale chyba rozumiesz, że twoja pani tylko bawi się w superbohaterów?
Masz na sobie tylko jakąś superbohaterską piżamę.
Jesteś koszmarnie naiwny.
Wskaż mi zwierzę, które potrzebuje pomocy, i trzymaj się z daleka!
Cios śmierci!
Jasne, łapię.
Twoja dziewczynka poszła już do szkoły?
Tak, ma dziś sprawdzian.
Z ortografii. Zda śpiewająco.
Wiesz, że zapisuje odpowiedzi długopisem?
Jest aż tak pewna siebie.
Brzmi, jakby była mądra, ale Liam też jest bystry.
Słyszałem nawet, jak Katie mówiła,
że jego obwód głowy mieści się w 80. centylu.
Super. Ma spory łeb na karku.
Ale nadal sika, gdzie popadnie?
Nie kontroluje pęcherza?
Tak, sika.
Ale każdy zwierzak wie, że co osikane, to twoje.
Liam myśli przyszłościowo.
Lepiej wytresuj go, zanim zacznie chodzić do przedszkola.
Nie chcesz, żeby wyrobił sobie opinię siusiumajtka.
Jasne, że nie. Chwila, jakiego przedszkola?
To już ten wiek.
Pora, by ptaszek wyfrunął z gniazda.
Nie. Ptaszek zostaje na swoim miejscu.
Nie potrzebuje przedszkola.
Zostanie w domu. Ze mną. Tu jest bezpiecznie.
Max.
To nic wielkiego, nie panikuj. Liam właśnie wyszedł z domu.
Że co? Dokąd poszedł?
Nie wiem. Nikt nigdy nic nie mówi psom.
Spokojnie...
Baza do wszystkich jednostek!
Obiekt opuścił budynek. Czy ktoś go widzi?
Ja nie widzę. Odbiór.
W chipsach do nie ma.
-Odbiór. -No dobrze, szukajcie...
Chwila. Czemu miałby być w chipsach?
Baza, tu Sokole Oko. Nie martw się.
Śledzę obiekt, odkąd opuścił budynek. Odbiór.
Obiekt jest cały i zdrowy,
je ciastko w kształcie łosia.
-Proszę. -Poprawka.
To renifer.
Dzięki, Norman.
Znowu cię swędzi?
Po prostu...
Nie lubię, jak wychodzi beze mnie.
Duke!
Co to?
Wiem, co to jest! Piłka!
Aport!
Maksio, może pójdziemy na spacer?
Muszę przyznać, że jest fajowo.
Dobrze rozciągnąć łapy.
Nie chcę do weterynarza!
Do weterynarza? Nie!
Tak nie można! Oszukałaś mnie!
Chodź, piesku.
Ostatnio jesteś zestresowany, weterynarz ci pomoże.
Chodź, kolego.
DR FRANCIS - WETERYNARZ
No dobrze.
-Pierwsza wizyta? -Tak.
Doktor Francis jest najlepszy w tej branży.
Polubisz go. Specjalizuje się w zaburzeniach behawioralnych.
-W zaburzeniach behawioralnych? -Tak.
Nie jestem zaburzony behawioralnie.
Czasem się martwię, fakt, ale świat jest niebezpieczny.
Tylko wariat by się nie bał.
Ja też jestem zdrowy.
To mój człowiek jest szurnięty. No wiesz,
przynoszę jej zdechłego ptaka, ona go wywala.
Przynoszę zdechłą mysz i hyc do śmietnika.
Czy ciebie nic nie zadowala, matko?
Okej...
Biegnę i biegnę... Wychodzę
i nadal jestem w tym samym miejscu!
Właścicielka ciągle mówi: „dobry z ciebie piesek”.
Czuję się jak dobry piesek, ale co jeśli w głębi duszy jestem zły?
A jeśli jestem złym psem?
Jesteśmy podpalaczami.
Max?
Chodź.
Rozumiem cię.
To tylko na jakiś czas, póki nie opanujemy twojego drapania.
Pszczółka!
Max!
Max! Nie uwierzysz.
Fajny rożek.
Słyszałem, jak Chuck mówi Liamowi, że jedziemy na wycieczkę!
Serio? Samochodem?
Samochodem!
Samochód!
Życie jest zabawne.
Raz zakuwają cię w kołnierz,
a raz jedziesz autem!
Mam wrażenie, że tylko twoje życie tak wygląda, ale tak!
-Tak! -Ale super!
Zaraz wracam.
Chloe?
Jadę na wycieczkę i...
Zastanawiałem się...
Popilnujesz mojej Pszczółki?
Cześć, Max. Mówiłeś coś?
Pytałem, czy mogłabyś...
Boże! Dobra, nieważne.
Co ty masz na sobie za paskudztwo?
Bridget?
Bridget, jesteś tu?
Bridget?
Cześć, Max.
Dołączysz do mnie?
Bardzo bym chciał, ale nie uwierzysz.
Jadę na wycieczkę!
Serio?
Nieźle, co?
Możesz popilnować Pszczółki, gdy mnie nie będzie?
Ale słodziak!
Wiem. To moja ulubiona zabawka.
Co za pyszczuś.
Kochany pyszczuś. No i to. Uwaga.
Jest super!
Już ją kocham.
Jakbyśmy byli jego rodzicami. Ty tatą, a ja mamą.
Jesteśmy razem i mamy dzidziusia.
-Cóż... -To wygląda dokładnie tak!
Niech będzie. Dokładnie tak.
Czyli popilnujesz Pszczółki?
Jedź, baw się dobrze
i bądź pewien, że jest w dobrych łapkach.
Dzięki, Bridget. Do zobaczenia!
Będę chronić Pszczółki za cenę własnego życia.
Duke, uspokój się!
Tak! Co tam słychać, Liam?
-Juhu! -Juhu jak się patrzy!
No dobrze.
-Tak! -Ekstra!
-Cześć, stary! -Jadę autem!
My też!
Kocham samochody!
-Są genialne! -Tak!
POSTÓJ
-Załatwmy to szybko. -Otwieram.
Nie. My pójdziemy tędy, malutki.
Nie!
Bridget, coś ty narobiła?
No dobrze.
Biedna Pszczółka.
2 KG
Zostanę pierwszym królikiem z kaloryferem.
Nie jestem pewien, co to jest, ale tak czy siak będę napakowany.
Jasne.
-Fascynujące. -Coś ci powiem.
Jak przestępcy zobaczą mój kaloryfer,
od razu skapitulują.
Ktoś to przykleił do podłogi.
Przepraszam, króliku i kocie.
Znacie kapitana Tuptusia?
Tak, znamy.
Zaczyna się.
To super!
Jestem Daisy i muszę pilnie z nim porozmawiać.
Biedne, bezbronne zwierzątko potrzebuje ratunku.
Co? Mówisz, że...
Tak. Kapitan Tuptuś musi wyruszyć w tajną misję ratunkową.
No cóż, muszę lecieć.
Miło było poznać. Jak ty się nazywasz?
-Nie słuchałeś mnie? Daisy. -Wszystko jedno. Dobra.
Muszę go powiadomić, żeby wziął rzeczy i...
Pa, pa.
To było dziwne.
Siostro, zaraz będzie dziwniej.
Pora kogoś zatuptusiować!
Pomocy!
Ktoś jest głodny?
Tuptuś!
Nic mu nie jest?
Nic, zupełnie nic.
Witajcie, obywatele.
Kto to?
Kapitan Tuptuś. Słyszałem, że ktoś potrzebuje pomocy.
-Ja. -Świetnie.
Opowiadaj, nowy psie.
Zaczęło się, gdy wracałam z wakacji.
Nasi ludzie siedzieli bezpieczni w schowku nad głową,
a my przeglądaliśmy ich rzeczy.
Ludzie zawsze winią linie lotnicze.
Co tam masz?
Dam dwie skarpety za spodenki.
Czyste czy brudne?
Raczej nie czyste.
Są obleśne.
Wtedy usłyszałam hałas.
RADOSNY CYRK SIERGIEJA
Nie znam się na dzikich zwierzakach,
ale z tego, co zauważyłam, był to przerażony tygrys o imieniu Hu.
Ktoś więzi tego kociaka wbrew jego woli.
-Nie do wiary. -Dokładnie!
Chodzi mi o to, że nie wierzę w ani jedno słowo.
Bez urazy. Albo z urazą. Wszystko mi jedno.
Przepraszam bardzo. Zdecydowanie jestem urażona.
To wszystko prawda. Potem było jeszcze gorzej.
Po lądowaniu znów zobaczyłam Hu.
Wieźli go do nowego właściciela.
Ślamazary z was!
-Ten facet... -Czas to rubel!
...to skoncentrowane uosobienie cyrkowego zła.
Ten tygrys potrzebuje kapitana Tuptusia!
-Daisy, ruszajmy. -Tak!
-Uwolnimy tego tygrysa. -Albo umrzemy, próbując!
-No wiesz... -To może się przytrafić.
Raczej tobie.
Masz jaskrawy kostium, wszyscy cię zobaczą.
Dam sobie radę.
Jesteśmy na miejscu.
Dzień dobry!
Wujek Shep.
Witajcie na wsi.
Co tam, mały?
-Co za miejsce. -No, jest...
Nigdy nie czułem takich zapachów!
Mój nos szaleje! Ze szczęścia!
Chodź, Max. Idziemy na zwiady.
-Super! -Czekaj.
Cześć, krówko.
Jesteś krową. Powinnaś muczeć.
-Co? -Jestem psem.
Macham ogonem jak idiota.
To nie było fajne.
Rzucisz mi piłkę? Rzuć piłkę.
Pobiegnę za nią, bo mam mózg wielkości szczurzego bobka.
Niech ci będzie, załapałem.
Patrzcie! Sikam na drzewo.
-Super. Ja sobie idę. -Jest już moje.
-Dobra. -Pogapię się na drzwi,
póki nie wrócicie.
Tęsknię za Nowym Jorkiem.
Może wypad za miasto dobrze ci zrobi.
To miejsce jest...
Co?
Nie!
Duke! Co ja takiego zrobiłem?
Kolacja!
Chloe! Musisz mi pomóc!
Chloe!
Chloe, nic ci nie jest?
Wybacz, ja tylko...
To zajmie chwilkę. Czemu masz na głowie abażur?
Posłuchaj, mała.
Będę z tobą szczera.
Możliwe, że mój człowiek dał mi trochę kocimiętki.
Jasne. Odlotowo.
-Słuchaj. -Bardzo odlotowo.
-Wszystko jest odlotowe. -Jasne.
-Słyszałaś to? -Co?
Mały silniczek.
Takie warkotanie.
Nie mam pojęcia, o co ci...
Chloe, ty mruczysz.
-To ty. -Co? To ja?
Ten dźwięk wydobywa się ze mnie?
Tak.
Ciekawe, jakie inne dźwięki umiem wydawać.
Max poprosił mnie o opiekę nad Pszczółką, ale...
Wysłuchasz mnie?
Proszę cię, przestań.
Skończyłaś?
To ważne! Zgubiłam Pszczółkę!
Muszę ją odzyskać, ale żebym mogła to zrobić,
musisz mnie nauczyć kocich tajników!
Dorwę cię.
-Max! Chodź, złap sobie świetlika. -Ja...
Brzmi super, ale Liam chce, żebym siedział przy nim.
Boi się tego dziwacznego miejsca.
Nic mu nie będzie.
A ten skacze.
No dobra. Tylko jednego.
Tak! Ja...
Cześć.
Pies ma w życiu dwie rzeczy.
Własną miskę z wodą i godność.
Odbierając jedno, odbierasz i drugie.
Nie wiedziałem, że to pana miska.
Kołnierz zasłania ci oczy? Jest podpisana.
Bardzo przepraszamy, panie Kura.
Nie jestem żadna kura. Wyglądam wam na kurę?
-Nie. -Ani trochę.
Mam na imię Kogut.
Kapuję. Ja jestem Max, a to...
Co ten dzieciak robi w klatce?
Coś mu jest? Ma gorączkę?
To Liam. Lubi biegać.
-To niech biega. -Jest strasznie szybki.
Mrugniesz okiem, a on już na drzewie.
Dzieciak na drzewie. W czym problem?
-Mógłby spaść. -Mógłby.
Zrobiłby sobie krzywdę.
Czyli wszedł bardzo wysoko na to hipotetyczne drzewo?
Zrani się, to zapamięta, żeby więcej tego nie robić.
Wiecie, ile kabli przegryzłem?
W sensie, że kilka?
Jeden. Poraziło mnie.
Przez tydzień chodziłem do tyłu, ale już nigdy nie pogryzłem kabla.
Cieszę się pana szczęściem i to dużo tłumaczy,
ale ja wolę chronić Liama przed wszystkim.
To twoje zdanie. W dodatku się mylisz.
-Masakra, co za koleś. -No. Jest super.
-Wcale nie. -Fakt. W ogóle.
Chodź.
Zanieśmy go do domu.
Dzięki.
Stop. Psy śpią na zewnątrz.
Słucham?
Chwila. Porozmawiajmy o tym jak normalni...
No to jesteśmy.
I to w rekordowym czasie dzięki Tuptusiomobilowi.
Tak!
Kamuflaż! Ruszajmy!
WITAJCIE W RADOSNYM CYRKU SIERGIEJA
Strachliwy jesteś.
Chciałem powiedzieć... Ale... super!
A... spójrz na to coś, czego wcale się nie boję.
I... na ziemi jest papierek.
Widzisz? Ja po prostu tak mam.
Chodź, głupi tygrysie!
Tam jest! Ruszajmy!
Nie mamy całej nocy!
Dalej!
Marnujesz czas Siergieja!
Musimy coś zrobić.
Chodź.
Jutro spróbujemy jeszcze raz.
Tygrys nie zrobi sztuczek, to tygrys zostanie dywanem.
Nie spuszczajcie go z oczu.
Nie bój się, Hu.
To ja, Daisy. Z samolotu.
Odsuńcie się od tygrysa.
Pilnuj własnego nosa, wilku!
Zaraz umrę!
Mam klucze. Chodźmy.
Co?
Mówię, że mam klucze. Szybko.
No tak, racja.
-Udało się! -Bum!
Wiesz, czego się dziś nauczyłam?
Że wilk królikowi wilkiem.
Duke.
Powinniśmy zobaczyć, co u Liama.
-Duke! -Wreszcie cię dorwałem, ogonie.
Co to?
Okej...
Co?
Chwila, nie.
Proszę, nie musisz mnie jeść. Zobacz, sama skóra i kości. Nie!
Dzięki. Zaskoczył mnie.
Nie zauważyłem go przez ten kołnierz.
-To się go pozbądź. -Chciałbym.
Ale mój lekarz mówi, że go potrzebuję.
Rozumiem. To ma sens.
To wyrób medyczny. Ci lekarze...
Terapia zakończona.
Alleluja.
Zdecydowanie nie lubię wsi.
No dobra, ogon,
uszy i voilà.
Bridget, wyglądasz tak podobnie do kota, że ja nie mogę!
Kto by pomyślał, że to takie proste?
Chwila. Sztuczne uszy i skarpeta to za mało.
-Musisz zachowywać się jak kot. -Dobra.
Przedstawię ci kilka sytuacji,
a ty zachowasz się jak kot.
Dobra.
Aport.
-Tak! -Ja ją dorwę!
-Bridget! Stój. -Ale...
Nie! Koty mają gdzieś aportowanie. Aport jest dla frajerów.
Tak!
Jesteś ponad to, bo jesteś kotem.
Psy lądują jak niezdary, bo nimi są.
-A koty lądują na cztery łapy. -Naprawdę? Jak...
Tak! Udało mi się! Wylądowałam na cztery łapy!
-Tak! -Brawo!
Chyba coś połamałem.
Musisz. Takie życie.
Wykluczone. Nigdy.
Znalazłem przekąski.
Mel...
No dobra. Bridget, zjedz Dzióbka.
Co?
Koty jedzą ptaki. Taka nasza natura.
-Odpuszczę sobie. -Nie.
Wymigałaś się od kuwety, więc musisz to zrobić.
-Ale... -Żadnych ale!
Serio zmusisz ją, żeby zjadła Dzióbka?
Skąd. Chcę ją tylko nastraszyć.
Zrobione. Co teraz?
Bridget, nie! Zły pies! Zły koto-pies!
Przepraszam.
Skok!
Ogonem w twarz.
Potraktuj kubek tyłkiem.
Przejdź po klawiaturze.
Idealnie.
Kawa na laptopa! I zeskok.
-Nieźle. -Dobra robota!
Bridget,
jesteś najbardziej kocia, jak to możliwe dla psa.
Super! A mnie zmień w szynszylę, dobra?
Pierwsza misja wykonana.
Łatwo poszło. Może zbyt łatwo?
Może i tak.
Cześć, kolego. Wiesz, co zrobiłem?
Uratowałem tygrysa.
Wcale się nie chwalę. Takie są fakty.
Taka wada bycia fajnym.
Jeśli jesteś fajny i mówisz, co zrobiłeś, brzmisz jak chwalipięta.
Daj znać, kiedy skończysz przechwałki,
bo musimy znaleźć bezpieczne miejsce dla Hu.
Że co?
No tak. O nim mowa.
Tak.
Już wiem! Znam kogoś. Jego człowieka nigdy nie ma w domu.
-Zabierzmy go tam. -Dobry pomysł.
Aktywacja króliczych supermocy!
Zaczekaj tu.
Za chwilę wrócę.
Za to, że jestem uroczym pieskiem
Zostanę nagrodzony ciasteczkiem
Cześć, Dziadek.
-Kto to? -Króliczek!
Jestem bohaterem! Trochę szacunku!
No dobrze.
Baczność!
Szczeniaki, rozpoczynam lekcję!
Lekcję?
Pora na codzienną przysięgę. Ślubuję...
Ślubuję...
Słuchać Dziadka.
I uczyć się, jak być uroczym, kochanym pieskiem z dużymi oczkami.
Żeby dostać to, czego chcę, kiedy chcę.
Teraz zajęcia praktyczne!
Myron w całym pokoju poukrywał skarpetki.
Co robimy z ludzkimi skarpetkami?
-Ja wiem! -Śmiało, Księżniczko.
-Ukrywamy je. -Doskonała odpowiedź!
A czemu je ukrywamy?
Bo znikająca skarpetka miesza ludziom w głowach.
Dokładnie tak! Nigdy nie mogą zaznać spokoju!
Znajdźcie wszystkie skarpetki!
Co? No dobrze. Dziadku.
Wystarczy. Co się tu dzieje?
Mój człowiek sprawił sobie nowego szczeniaka.
Mam na imię Maluch!
Nikogo to nie obchodzi!
Uczyłem Malucha, jak nie być popychadłem.
Wieść się rozeszła
i nagle wszystkie szczeniaki z okolicy walą do mnie drzwiami i oknami.
Tak jest.
-Panie profesorze. -Tak, Piklu?
Muszę kupę.
Wiesz, co robić. Znajdź jakiś but.
To urocze.
Tak, są fajni...
Na serowe chrupki! Co to jest?
Myron! Róg!
Nie! Spójrz, nic się nie stało.
To piękne stworzenie to Hu.
Możesz się cieszyć,
bo zamieszka z tobą!
Zabierzcie stąd tego tygrysa, zanim znów coś zniszczy!
Nie mamy dokąd go zabrać!
Tutaj nie zostanie!
Kici, kici.
Nie spoufalajcie się z nim!
Ma się stąd wynieść!
Piklu, zrobiłeś kupę do buta?
Zrobiłem kupę do buta!
Twój właściciel nie znajdzie jej przez kilka tygodni!
-Płaczesz? -Ja? Chyba ty.
Ale jestem z niego taki dumny.
Panie Dziadku, prosimy. Tygrys może z nami zostać?
Prosimy.
Myron, odwróć wzrok!
Do stu kołtunów!
Dobra, na jedną noc.
Tak!
Jestem zbyt dobrym nauczycielem.
Wilki miały jedno zadanie.
Pilnować tygrysa. A wilki nawaliły.
Może powinienem mianować szefem ochrony małpę żonglerkę.
Co ty na to, Mały Siergieju?
Bystry jesteś.
No i jeszcze ty.
Jesteś najgorszym wilkiem na świecie.
Przysięgam...
Co to?
Zgubił to złodziej tygrysa.
Zapach.
Sprowadźcie tygrysa z powrotem!
A jeśli zawiedziecie,
Mały Siergiej dostanie nowy płaszcz.
Ale dobre. Spróbuj.
Max, książka.
CZERWONY KAPTUREK I INNE BAŚNIE
Pooglądajmy.
Przykro mi, ale nie umiemy czytać.
Moment.
Przecież możemy rozgryźć historię razem.
Na pierwszej stronie jest dziewczynka w czerwonym kapturze.
Biegnie przez las z koszykiem pełnym jedzenia.
No proszę! Ma jedzonko!
Zaniosła je do...
Kto to jest?
Wygląda jak jej babcia.
Masz rację. Ale miło.
Babcia ma oswojonego wilka.
Miło spędziły czas i dziewczynka wróciła do domu.
Nikt nikogo nie zjadł. Koniec!
Nie.
Ta historia wygląda inaczej.
Poradzimy sobie sami, dzięki.
Wilk zjada dziewczynkę.
Nie! Panu już podziękujemy.
Wcześniej zjadł babcię
i udawał starszą panią.
-Nie! -Nie strasz mojego dziecka.
A masz, wilku!
Nic mu nie jest.
To ty się wszystkiego boisz.
Wcale nie! Powiedz mu, Duke!
Właśnie. Max nie boi się wszystkiego.
Przychodzi mi na myśl tylko...
Fakt, trochę tego jest...
-Kilka rzeczy. -Dzięki.
Nie ma za co.
Chwila prawdy. Gotowy?
Tak jest.
Dobry kotek.
Pszczółka!
O matko.
Dajesz, Bridget.
Norman, teraz!
Robi się, siostro.
Pszczółka!
No dobra, pora na plan B!
Wdrażam plan B!
Złapała czerwony punkcik!
Hura!
To nasz wybraniec.
Niech żyje królowa!
Niech żyje królowa Bridget.
Ruchy! Szybciej!
Widziałeś to?
-Tak. -Ale super!
To nic wielkiego.
Ruchy!
Biegiem!
Ja cię kręcę!
Patrz, ten wielkolud uciekł.
Zawołajmy Koguta.
Nie ma potrzeby. Ja się nim zajmę.
Proszę pana! Proszę wracać do zagrody!
Tak!
Świetnie ci idzie.
Wejdź pod niego!
Idziemy!
Trochę się ruszył!
Nie ignoruj mnie.
Ruchy!
Dobrze. Trochę do przodu. Nie, w tył!
Teraz na bok.
Kogut podgryzał krowy, żeby poszły tam, gdzie chce.
Naprawdę?
Trochę to brutalne, ale...
Sam się o to prosiłeś, panie prosiaku.
-Nic ci nie jest? -Nie.
-Co się tu dzieje? -Nie martw się, jestem cały.
-Wypuściłeś wszystkie owce! -Naprawdę?
Hej!
Wracajcie. No już.
Moment. Gdzie Kłębek?
Poszedł do lasu.
Ty. Chodź ze mną.
Dokąd?
Po Kłębka.
Świetnie.
Chodź, Duke.
-Duke, siad! -Tak jest.
Tylko ty i ja.
Ojej.
Chodź.
Super.
Na razie!
Kłębek! Gdzie jesteś?
Ruchy.
Okej...
Skacz!
Dobra.
Zapach jest coraz mocniejszy. Już blisko.
Świetnie.
Dam radę.
Uda mi się.
Kogut...
Wiesz co? Idź beze mnie.
-Nie poddasz się. -Nie, ale...
Za mną!
Kłębek, co ty tam robisz?
Na tym drzewie rosną jabłka.
No dobrze, bez paniki.
O rety.
-Max cię zaraz uratuje. -Że co?
Drzewo nie wytrzyma mojego ciężaru. Musisz tam zejść.
Nie mogę.
Możesz.
Potraktuj to jak aportowanie.
Przynieś mi owcę.
Nie.
To jest za wysoko,
boję się.
Jest na to sposób.
Żeby pokonać strach, musisz udawać, że wcale się nie boisz.
No to boisz się czy nie?
-Nie. -Boisz się?
Nie boję się!
To rozumiem! Idź po Kłębka!
Szybko!
Do dobrze...
Hej.
Okej.
Nie!
Słuchaj, Kłębek. Podejdź do mnie.
Chciałbym, ale zaklinowała mi się racica.
Ma zaklinowaną nogę!
To ją odklinuj!
Trzymajcie się!
Kłębek, słuchaj. Musimy...
Pospieszcie się!
Szybko!
No dobrze.
Żyjemy.
Tak.
Tak... Nie!
Żyjemy!
Max?
Max!
-Wracaj do zagrody. -Dobrze!
-Nie w tę stronę. -Dobrze.
Jak poszło? Co się stało?
Ależ to były emocje! Powiedz mu, Kogut!
Stało się to i owo.
Było, minęło.
Ten to umie opowiadać.
No nie?
Jesteśmy coraz bliżej.
Otoczyły mnie wściekłe wilki.
-Pytacie, czy się bałam? -Nikt o nic nie pytał.
Podeszłaś do nas i zaczęłaś gadać.
Bałam się, ale i tak uratowałam tygrysa.
To czyni mnie bohaterką? Nie mnie o tym decydować.
-Bubu, słuchasz mnie? -Słucham.
Przestań na chwilę kopać, to może czegoś się nauczysz.
Jak mówiłam...
Wilk!
No wiem, o tym mówię. O wilkach.
WYJŚCIE - DO ZOBACZENIA
Tam!
Gdzie tygrys?
Tam!
Co?
Hej!
Nara, frajerzy!
A masz! To się nazywa trening!
Muszę ćwiczyć refleks.
Bezbłędne zwycięstwo!
GRACZ 1 WYGRYWA
Pokonał cię królik i nawet o tym nie wiesz!
Moja pizza!
Co to?
Cześć, Tuptuś.
Hejka, Dziadku. Co tam?
Przyszliśmy odprowadzić twojego wielkiego tygrysa.
Ciekawostka. Zrujnował mi mieszkanie!
Zeżarł telewizor jak chipsa!
Hańba!
No i proszę. Wkurzyłeś Pikla.
Jesteś pewien, że to mój tygrys? Bo ja nie wiem...
Idziemy, uczniowie.
Proszę cię, nie bądź taki.
Zaczekajcie. Proszę!
Cześć.
Co u ciebie?
Idę dokończyć pizzę
i zaraz do ciebie wrócę, dobra?
-Problem z głowy. -Tuptuś?
Pusia?
Co robisz w mieszkaniu Maxa?
Nic.
Czemu zakolegowałaś się ze wszystkimi kotami świata?
Bez powodu.
Okej.
Cześć, Kogut.
Cześć, mały. Dobrze się dziś spisałeś.
Serio? Muszę przyznać, że dobrze się z tym czuję.
Już się tak nie boję wsi, ciebie
ani tego indyka, co mnie ciągle śledzi.
Widzę cię,
dziwaku.
Słyszałem od Katie, że juto wyjeżdżamy, więc...
Chcesz, żebym sobie poszedł?
To u nas normalne.
-Chcesz spróbować? -Spoko, dobra.
Gotowy?
Postaraj się. Mocniej. Z głębi siebie.
Dobra, załapałem.
To rozumiem.
Wskakujcie, chłopaki.
-Jak wam się podoba? -Ale super!
Gdzie Max?
I kto wpuścił tego superowego kowboja do naszego auta?
-Pa, wujku! -Do widzenia! Szerokiej drogi!
-Pa, Kogut! -Dziękuję!
Pa.
Pilnuj swojego nosa, indorze.
Ja się wzruszam.
Już skończyłem.
Dobranoc, kochanie.
-Dobrze być w domu. -Najlepiej.
-Cii. -Sam bądź „cii”.
Tuptuś?
Cześć, co ty...
Hejka, Mały Psie!
Co robisz w moim mieszkaniu z tygrysem?
A wy czemu wróciliście tak wcześnie?
Skoro robimy sobie wyrzuty.
Nie mamy na to czasu.
Musimy ukryć Hu, zanim dotrą tu wilki z cyrku.
Wilki z cyrku?
Mimo że wyjechałeś, ja nadal mam swoje życie, okej?
-Tak, ale... -Kapitanie Tuptuś! Znalazły nas!
Co?
Wilki!
Nie!
Zabiją nas!
Jest źle!
Przynajmniej zginiemy razem.
Weź się w garść.
Dobrze.
Potrzebujemy planu.
Daisy, ukryjemy Hu na dachu.
Dokąd idziesz?
Nie jestem pewien,
ale spróbuję odnaleźć swojego wewnętrznego Koguta.
Co?
No dobra.
Ty mały tchórzu.
Szybko, Hu!
Dobra, ukryjmy go w...
To tylko jakieś dziwadło.
Wracaj, skąd przyszedłeś, pajacu,
bo nie zamierzam...
Uciekaj!
Piesek mi się podoba.
Będzie występował w moim cyrku jako kula armatnia.
Kundel zasłużył na nauczkę.
Głupi tygrys!
Żałosne. Ruszajmy!
Pociąg czeka.
Daisy! Hu!
Są w tym wozie!
Co teraz zrobimy?
Uwaga! Nadciąga Kapitan Tuptuś!
Potrzebujemy wsparcia!
Słyszymy cię! Odbiór!
Jedziemy do cyrku! To pilne! Odbiór!
Przyjęłam!
Pszczółko, mamusia musi uratować tatusia.
Znowu.
Koty! Do boju!
KOCIA KARMA
Moje koteczki zgłodniały?
O rajuniu.
Zapnijcie pasy!
Trzymaj się, Max! Już jedziemy!
Gaz do dechy!
Ruchy, pajacu!
Chodź no tu!
Siergiej ma nową zabawkę.
Będzie się dobrze bawił przy tresowaniu.
No dobra, wyjeżdżajmy na właściwe tory.
Tuptuś!
Dalej, skacz!
Gdzie jesteście?
Jadą pociągiem na północ.
-Odbiór. -Przyjęłam. Ruszamy za nim.
W prawo!
Trzymaj się za mną, Max!
Tuptuś cię...
Tuptuś!
Nic mi nie jest!
Widzę.
Dasz radę jakoś wrócić na górę...
Co?
Mały Psie!
Co to było? Halo?
Daisy!
Tuptuś!
Całe szczęście. Wyciągnij mnie stąd.
Dobra, słuchaj.
MAŁPKA ŻONGLERKA
Grad ciosów.
To koniec, małpo.
Ciągle tam jesteś, małpo?
Nie! Jest tu!
I to z ogniem!
Uwolnij mnie!
Tuptuś! Lont!
Zajmę się tym.
Żegnaj, małpo!
No dalej, psisko.
Mały Psie!
Puszczaj mnie!
Zostawcie mnie!
Boże!
Chodźcie.
Stójcie!
Nigdzie nie pójdziesz.
Mam tego dość.
To już koniec!
-Cześć, Max. -Bridget!
On był zły, prawda?
Tak.
Hej.
No dobra, dobra.
Wszystko wróciło do normy.
Prawie wszystko.
Wiecie, co się mówi.
Gdy życie zamyka przed tobą drzwi,
otwiera okno do domu babci-kociary.
Grzeczny kotek.
Bo wszystko się zmienia.
Dzień dobry, Tuptuś!
Nic nie trwa wiecznie.
Gdy do czegoś przywykniesz,
gdy pomyślisz, że teraz tak wygląda twoje życie,
ono cię zaskakuje.
Co to ma być?
Ale odjazd!
Dalej, mały.
Będzie fajnie!
Nigdy nie wiesz, co szykuje dla ciebie los.
Masz dwie możliwości.
Możesz przed tym uciekać
albo się z tego cieszyć.
PRZEDSZKOLE
To ważny dzień.
Od teraz już nic nie będzie takie samo.
Ale będę odważny.
I pomogę Liamowi być odważnym.
Bo to moje dziecko. Chcę, żeby poznawał świat.
Wielki, przerażający, wspaniały świat.
Wszystko dobrze?
Tak. Dobrze.
Czekajcie!
Moje pieski.
Na zawsze.
Pa, mama. Pa, tata.
Pa, Tuptuś. Pa, panie Misiu.
Panda
Panda, panda...
Słuchajcie
Mam laski w Atlancie
I żyję na Fancie
Karty kredytowe, oszustwa
Rabunki, gdy chata jest pusta
Czarne X6, Phantom
A teraz przyjrzyj się pandom
Słuchaj! Setki oszustów
Czarne X6, Phantom Wygląda jak panda
Mam napchane kieszenie, Danny Sprzedaję cukierki
Jestem macho jak Randy
Tuptuś, wróciłam!
Panda, panda...
Już skończyłem.